Czytaj prasę

 

Kalendarium 1980-1981

“Solidarność" Ziemi Łódzkiej 1980-81

 

Łódź latem 1980 r. znalazła się na drugim planie wydarzeń, jej rola była przede wszystkim wspierająca, ale przecież tysiące ludzi w fabrykach i innych zakładach pracy, którzy w sierpniu zdecydowali się rozpocząć strajk lub w inny sposób wyrazić swo­je zdanie, miało świadomość uczestniczenia w przemianie doko­nującej się na terenie całego kraju.

ROK 1980

4 sierpnia

o godz. 23.15 w Łódzkich Zakładach im. Obrońców Pokoju roz­począł się na zmianie nocnej tkalni strajk, który kontynuowany był na różnych zmianach w ciągu następnych dni i w rezultacie przekształcił się w strajk okupacyjny.

8-15 sierpnia

liczne strajki, zwykle kilkugodzinne ogarniają wiele zakładów nie tylko przemysłu włókienniczego, żądania dotyczą głównie waru­nków płacowych oraz organizacji pracy. Obok Łodzi strajkują m.in. zakłady w Aleksandrowie, Zgierzu i Pabianicach.

26 sierpnia

dochodzi do kulminacji strajkowej. MPK w Łodzi ogłasza ciągłe zatrzymanie komunikacji autobusowej i tramwajowej, na ulicach miasta pojawiają się liczni rowerzyści. Kolportowane są ulotki “O co walczą robotnicy Wybrzeża" oraz instrukcja “Jak strajkować".

30 sierpnia

mimo ogłoszenia wolnej soboty napięcie w mieście nie spada. Strajki zaczynają wygasać dopiero po ogłoszeniu podpisania po­rozumienia w Szczecinie.

1-10 września

w wielu zakładach łódzkich wybucha druga fala strajków. W tym samym czasie konstytuuje się Międzyzakładowy Komitet Założycielski NSZZ “Solidarność" Ziemi Łódzkiej. Do żądań ekono­micznych dochodzą polityczne. Pojawiają się pisma związkowe poza cenzurą, m.in. “Solidarność Ziemi Łódzkiej"- biuletyn info­rmacyjny MKZ.

 29 września

ujawnia się komitet założycielski Niezależnego Zrzeszenia Studentów, najpierw w Szkole Filmowej, następnie w innych łódzkich uczelniach.

3-25 października

uliczne akcje ulotkowe objaśniające działalność związku 

4-6 listopada

spotkanie w kilku zakładach łódzkich z przedstawicielami KKP Bogdanem Lisem i Anną Walentynowicz.

11 listopada

na spotkaniu z 6 tysiącami ludzi w łódzkiej Hali Sportowej Lech Wałęsa mówi: “Nie my jesteśmy dla rządu, tylko rząd jest dla nas"

12-14 listopada

akcja protestacyjna łódzkich nauczycieli i pracowników służby zdrowia oraz strajk pracowników muzeów i bibliotek solidaryzu­jących się z przedstawicielami tych środowisk, obradujących w Gdańsku.

 

ROK  1981

8-30 stycznia 1981

ulice Łodzi oblepione ulotkami, trwa walka o wszystkie wolne soboty.

22 stycznia

rozpoczął się strajk studentów Uniwersytetu Łódzkiego, trwający 28 dni; z biegiem czasu dołączali studenci innych uczelni w kraju. Pierwsza tego typu demonstracja społeczno - polityczna w Euro­pie od fali protestów we Francji i Czechosłowacji wiosną 1968 r.

18 lutego

protesty dotyczące wolnych sobót kończą się kompromisem - trzy wolne soboty w miesiącu. Komisja resortowa podpisuje porozu­mienie ze strajkującymi studentami.

22 lutego

uliczna manifestacja rolników indywidualnych w Łodzi.

1-10 marca

akcja protestacyjna w Łodzi przeciwko zwolnieniu ze szpitala Ministerstwa Spraw Wewnętrznych pięciu członków zakładowej ko­misji założycielskiej “Solidarności".

20-27 marca

potężna akcja strajkowa związana z tzw. “przesileniem bydgoskim".

3 maja

ok. 3 tyś. ludzi uczestniczy w mszy polowej na Pl. Wolności z okazji rocznicy Konstytucji 3 Maja.

25 maja

protesty w Łodzi, “Solidarność" w związku z dramatyczną sytuacją na rynku (brak żywności, papierosów, mydła, środków do pra­nia, a także w związku z decyzją o obniżeniu kartkowych racji mięsa) ogłasza akcję pod hasłem “Głód -jesteśmy głodni".

27-29 lipca

protestują kierowcy samochodów dostawczych.

30 lipca

ma miejsce słynny w całym kraju marsz głodowy kobiet na ulicy Piotrkowskiej.

wrzesień - październik

na I Krajowym Zjeździe Delegatów Związku jedną z najbardziej aktywnych była delegacja Regionu Łódzkiego.

4 grudnia

w Łodzi trwa pogotowie strajkowe w związku z ogłoszonym pro­jektem masowych strajków ulicznych 17 grudnia na terenie kraju.

12 -13 grudnia

pacyfikacja terenowych ogniw “Solidarności" Ziemi Łódzkiej, łącznie z brutalną eksmisją aktywu związkowego oraz dewastacją siedziby MKZ przy ul. Piotrkowskiej.